Afgelopen donderdag weer gesproken met de rector van de school, Marijke Vermeer.
Dit keer alles heel concreet besproken wat zij al eerder min of meer had toegezegd.
Binnenkort zal ik, in de wekelijkse vergadering, mijn Pecha Kucha geven en Poster over het onderzoek (gemaakt voor LA5) toelichten.
Marijke neemt het op in de taakomschrijving van de mentoren en communiceert dit ook met hen.
De LOBtraining wordt in het eerste deel van het schooljaar (september en oktober) gegeven aan de mentoren van de klassen 10 en 11 (4 en 5). Ik zal dus beginnen met 8 mentoren.
De uren kunnen worden verrekend met de verplichte scholingsuren die iedere docent in zijn aanstelling heeft.
Ik moet me richten op zo'n 6 middagbijeenkomsten van ca. 2 uur per keer.
Dit zal geëvalueerd worden en eventueel bijgesteld. Ook hebben we afgesproken dat er terugkom-middagen zijn waarop we met de groep in kunnen gaan op vragen die leven en het weer kunnen oefenen van vaardigheden.
Mijn partner, Geert Niland (theatermaker, docent communicatievaardigheden op Fontys Verpleegkunde en oa. trainer van rollenspelacteurs), heeft ook toegezegd bij de training te willen optreden als rollenspelacteur waardoor de cursisten op een gedegen wijze kunnen oefenen met het voeren van loopbaangesprekken.
zondag 31 mei 2015
dinsdag 26 mei 2015
Denk Groter Symposium over beter leren reflecteren
Op vrijdag 22 mei ben ik naar het Denk Grote symposium gegaan over ' leren beter reflecteren' met keynotespreker Geert Kelchtermans. Titel: ' Moreel, politiek en emotioneel eerherstel voor vergeten dimensies van reflectie en professioneel leraarschap'.
Ik was erg nieuwsgierig naar deze man, waarvan ik de laatste weken een aantal artikelen en veel verwijzingen naar had gelezen in het kader van mijn herontwerp en LA5. Boeiend zoals zijn kijk is op de professionele identiteit van de leraar.
Een aantal interessante punten uit de lezing:
Het onderwijs van nu, en Nederland loopt daarmee samen met VS en VK voorop, is een product dat moet voldoen aan bepaalde kwaliteitseisen. Efficientie en effectiviteit zijn de waarden of criteria waaraan dit product moet voldoen, vergelijkbaar met een stofzuiger. Het gaat om de added value, de leeropbrengst. Kortom het rendementsdenken. Er bestaat een soort van blauwdruk waaraan het onderwijs moet voldoen, waarmee de eigenheid wordt ontkent.
De professionaliteit van leraren manifesteert zich in de praktijk, leraren hebben vaak goede redenen om te doen wat zij doen.
Als er sprake is van het professionaliseren van leraren is het van belang hierop aan te sluiten, het gaat hier om de zone van naaste ontwikkeling. Echter, er is meer onder het water dan de bovenkant van de ijsberg laat zien. Het gaat om het (h)erkennen van de kwetsbaarheid, er gebeuren dingen die je niet hebt gekozen.
Natuurlijk moet je je verantwoorden, wat je doet en waarom zo. Echter, je kunt je als professional ook niet loskoppelen van wie jij bent als mens.
Kelchtermans noemt het Self Identity in context: deze is meer-lagig en veranderlijk. (Als model noemt hij het Ui-model van Korthagen en Vasalos)
Daarom bij het professionaliseren van leraren: reflecteren op het handelen, niet alleen technisch en instrumenteel maar vooral ook op andere dimensies
- Moreel: verantwoordelijkheid
-Politiek: macht, controle en invloed,
-Emotioneel engagement en dus, emotionele 'niet' onverschilligheid.
De reflectie moet gaan in de diepte, voorbij het niveau van het handelen. Je bent als professional in het leraarschap kwetsbaar, je staat als persoon op het spel. Aandacht voor de persoonlijke motieven in de reflectie verdiepen en verbreden. Een goede vorm hiervoor is de narratief-biografische reflectie.
" Reflectie als verwondering over jezelf"
Na de keynote van Kelchtermans heb ik een workshop 'Storytelling' bijgewoond.
In deze workshop hebben we een tweetal reflectie-opdrachten va eerstejaars studenten bekeken die gebaseerd waren op de Storytelling methode.
De studenten moesten aan de hand van een verhaal reflecteren op betekenisvolle ervaringen, hoe zij daarin hebben gehandeld en welke leeropbrengst zij hier door hebben verkregen. Ook moest in het verhaal de PI's verwerken.
Ik vond het een hele mooie methode, zolang je de leerlingen maar de ruimte laat. Ik vind het geen methode waarin je aan teveel indicatoren moet voldoen, anders slaat de creativiteit dood en wordt het een wenselijk opgezet verhaal. Dit was duidelijk het geval bij de fontysstudenten.
Het belang van autonomie en verbondenheid en het vertrouwen in de competentie van studenten zal helpen om via deze mooie methode tot diepere lagen van de mens te kunnen komen.
Het is mi. minder geschikt om te gebruiken als toetsvorm, wel als voorbereiding op een (stage)gesprek.
Ik ben wel van plan om deze methodiek eens te proberen in mijn cursus, voor wie wil...
Het was een boeiende dag...
Ik was erg nieuwsgierig naar deze man, waarvan ik de laatste weken een aantal artikelen en veel verwijzingen naar had gelezen in het kader van mijn herontwerp en LA5. Boeiend zoals zijn kijk is op de professionele identiteit van de leraar.Een aantal interessante punten uit de lezing:
Het onderwijs van nu, en Nederland loopt daarmee samen met VS en VK voorop, is een product dat moet voldoen aan bepaalde kwaliteitseisen. Efficientie en effectiviteit zijn de waarden of criteria waaraan dit product moet voldoen, vergelijkbaar met een stofzuiger. Het gaat om de added value, de leeropbrengst. Kortom het rendementsdenken. Er bestaat een soort van blauwdruk waaraan het onderwijs moet voldoen, waarmee de eigenheid wordt ontkent.
De professionaliteit van leraren manifesteert zich in de praktijk, leraren hebben vaak goede redenen om te doen wat zij doen.
Als er sprake is van het professionaliseren van leraren is het van belang hierop aan te sluiten, het gaat hier om de zone van naaste ontwikkeling. Echter, er is meer onder het water dan de bovenkant van de ijsberg laat zien. Het gaat om het (h)erkennen van de kwetsbaarheid, er gebeuren dingen die je niet hebt gekozen.
Natuurlijk moet je je verantwoorden, wat je doet en waarom zo. Echter, je kunt je als professional ook niet loskoppelen van wie jij bent als mens.
Kelchtermans noemt het Self Identity in context: deze is meer-lagig en veranderlijk. (Als model noemt hij het Ui-model van Korthagen en Vasalos)
Daarom bij het professionaliseren van leraren: reflecteren op het handelen, niet alleen technisch en instrumenteel maar vooral ook op andere dimensies
- Moreel: verantwoordelijkheid
-Politiek: macht, controle en invloed,
-Emotioneel engagement en dus, emotionele 'niet' onverschilligheid.
De reflectie moet gaan in de diepte, voorbij het niveau van het handelen. Je bent als professional in het leraarschap kwetsbaar, je staat als persoon op het spel. Aandacht voor de persoonlijke motieven in de reflectie verdiepen en verbreden. Een goede vorm hiervoor is de narratief-biografische reflectie.
" Reflectie als verwondering over jezelf"
Na de keynote van Kelchtermans heb ik een workshop 'Storytelling' bijgewoond.
In deze workshop hebben we een tweetal reflectie-opdrachten va eerstejaars studenten bekeken die gebaseerd waren op de Storytelling methode.
De studenten moesten aan de hand van een verhaal reflecteren op betekenisvolle ervaringen, hoe zij daarin hebben gehandeld en welke leeropbrengst zij hier door hebben verkregen. Ook moest in het verhaal de PI's verwerken.
Ik vond het een hele mooie methode, zolang je de leerlingen maar de ruimte laat. Ik vind het geen methode waarin je aan teveel indicatoren moet voldoen, anders slaat de creativiteit dood en wordt het een wenselijk opgezet verhaal. Dit was duidelijk het geval bij de fontysstudenten.
Het belang van autonomie en verbondenheid en het vertrouwen in de competentie van studenten zal helpen om via deze mooie methode tot diepere lagen van de mens te kunnen komen.
Het is mi. minder geschikt om te gebruiken als toetsvorm, wel als voorbereiding op een (stage)gesprek.
Ik ben wel van plan om deze methodiek eens te proberen in mijn cursus, voor wie wil...
Het was een boeiende dag...
Nog een update van de Conceptmap
https://www.dropbox.com/s/1k1eirwk5p72ul1/Conceptmap%20Danielle%20mei%20.mmap?dl=0
Update van de conceptmap. De verbanden naar het herontwerp worden duidelijker...
Update van de conceptmap. De verbanden naar het herontwerp worden duidelijker...
donderdag 21 mei 2015
cursuspilot LOB voor mentoren
Vandaag een eendaagse cursuspilot bijgewoond op Wageningen University. Het thema was: "Hoe krijg je mentoren in beweging om meer te doen met LOB?".
We hebben een paar opdrachten gekregen, een rollenspel om weerstanden bij mentoren voor LOB weg te nemen.
Goede opdracht, echter bij deze fictieve school was MT wel heel meegaand en gaven echt alle ondersteuning en tijd. Dit was bij veel decanen niet heel realistisch, de praktijk is vaak een stuk weerbarstiger.
De feedback die ik aan de cursusleider had over deze opdracht, laat de decanen bijv. in tweetallen een voorstel schrijven en dit in twee minuten pitchen, is dit overtuigend genoeg voor het MT en de mentoren?
Andere opdracht: zelf weer nadenken over je loopbaan, wat zou jij nu gaan doen als jij je baan kwijt raakt, je hoeft niet na te denken over de financiën, hoe zou je dit aanpakken? Daarna een reflectiegesprek hierover.
Leuk om te doen verassend dat geen van de decanen nog voor het onderwijs zou kiezen maar echt totaal iets anders. Het reflectiegesprek was met allemaal decanen een beetje verloren tijd.
Waar ik echt veel aan heb gehad is aan de verhalen van elkaar over wat werkt in de school.
Een belangrijk punt waar we het ook over hebben gehad zijn methodes die je goed kunt gebruiken. Mentoren hebben behoefte aan materiaal waar ze in het mentoruur actief mee aan de slag kunnen, en bijdraagt aan de groepsdynamiek. Dit is ook precies waar ik bij mijn LOBtraining veel aandacht aan wil geven.
Ook hebben we een tijd stil gestaan bij de facilitering van het decanaat, de urenberekening en de mandaten die je (niet) hebt.
De feedback die wij wel hadden op de cursus, is het ons nu echt duidelijk hoe wij de mentoren meer in beweging krijgen? Misschien een beetje, maar ook nog niet echt. Het simuleren van een dergelijke situatie en dit gaan oplossen met elkaar zou misschien krachtiger zijn geweest. Brengt mij weer terug bij mijn cursus, simuleren en reflectie op deze ervaring......
Morgen naar de workshop "beter leren reflecteren" van Geert Kelchtermans.
We hebben een paar opdrachten gekregen, een rollenspel om weerstanden bij mentoren voor LOB weg te nemen.
Goede opdracht, echter bij deze fictieve school was MT wel heel meegaand en gaven echt alle ondersteuning en tijd. Dit was bij veel decanen niet heel realistisch, de praktijk is vaak een stuk weerbarstiger.
De feedback die ik aan de cursusleider had over deze opdracht, laat de decanen bijv. in tweetallen een voorstel schrijven en dit in twee minuten pitchen, is dit overtuigend genoeg voor het MT en de mentoren?
Andere opdracht: zelf weer nadenken over je loopbaan, wat zou jij nu gaan doen als jij je baan kwijt raakt, je hoeft niet na te denken over de financiën, hoe zou je dit aanpakken? Daarna een reflectiegesprek hierover.
Leuk om te doen verassend dat geen van de decanen nog voor het onderwijs zou kiezen maar echt totaal iets anders. Het reflectiegesprek was met allemaal decanen een beetje verloren tijd.
Waar ik echt veel aan heb gehad is aan de verhalen van elkaar over wat werkt in de school.
Een belangrijk punt waar we het ook over hebben gehad zijn methodes die je goed kunt gebruiken. Mentoren hebben behoefte aan materiaal waar ze in het mentoruur actief mee aan de slag kunnen, en bijdraagt aan de groepsdynamiek. Dit is ook precies waar ik bij mijn LOBtraining veel aandacht aan wil geven.
Ook hebben we een tijd stil gestaan bij de facilitering van het decanaat, de urenberekening en de mandaten die je (niet) hebt.
De feedback die wij wel hadden op de cursus, is het ons nu echt duidelijk hoe wij de mentoren meer in beweging krijgen? Misschien een beetje, maar ook nog niet echt. Het simuleren van een dergelijke situatie en dit gaan oplossen met elkaar zou misschien krachtiger zijn geweest. Brengt mij weer terug bij mijn cursus, simuleren en reflectie op deze ervaring......
Morgen naar de workshop "beter leren reflecteren" van Geert Kelchtermans.
Abonneren op:
Posts (Atom)